Święto Niepodległości Stanów Zjednoczonych
Iwona Sikorska - Szczupak|Sunday, July 3, 2011
Czerwone pelargonie w towarzystwie białych i granatowych surfinii, łopoczące na wietrze amerykańskie flagi, oczekiwanie na pokazy fajerwerków... to 4 lipca - Święto Niepodległości Ameryki.
Zróbmy sobie maleńką powtórkę z historii.
Deklaracja Niepodległości Stanów Zjednoczonych została podpisana 4 lipca 1776 roku w Filadelfii, a cztery dni później dzwon Liberty Bell zabrzmiał z wieży Independence Hall wzywając obywateli miasta do wysłuchania jej treści czytanej przez pułkownika Johna Nixona.
Autorami Deklaracji byli Thomas Jefferson, John Adams i Benjamin Franklin, a 56–ciu sygnatariuszy, których nazwiska nie zostały podane do publicznej wiadomości przez ponad sześć miesięcy w celu ich ochrony przed prześladowaniami, nazwano później ojcami-założycielami. John Hancock był jednym z pierwszych sygnatariuszy Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych. Na ulotkowej wersji Deklaracji Niepodległości wydrukowanej w noc jej uchwalenia i rozprowadzanej wśród ludności następnego dnia, podpisy złożyli tylko on i sekretarz Kongresu Kontynentalnego, Charles Thomson. Gdy 2 sierpnia uroczyście podpisywano prawdziwy dokument, Hancock złożył duży, rzucający się w oczy podpis. Według jednej z anegdot, Hancock miał złożyć tak wielki podpis, aby król Wielkiej Brytanii nie potrzebował okularów i... bez problemu przeczytał nazwisko zdrajcy! Z tego powodu jego imię i nazwisko stało się w Stanach Zjednoczonych słownikowym, nieformalnym synonimem słów "podpis" i "autograf".
Deklaracja Niepodległości Stanów Zjednoczonych była aktem prawnym uzasadniającym prawo Trzynastu Kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej do wolności i niezależności od króla Wielkiej Brytanii - Jerzego III. Głównym celem konstytucji była centralizacja władzy uwzględniająca prawa wszystkich stanów i dająca im swobodę decydowania o swoich sprawach wewnętrznych. Konstytucja zaproponowała jednakową liczbę reprezentantów w Senacie dla każdego stanu oraz proporcjonalną do liczby ludności danego stanu liczbę przedstawicieli w Izbie Reprezentantów. Konstytucja ta wciąż obowiązuje w Stanach Zjednoczonych służąc potrzebom ponad 300 milionom Amerykanów.
Według legendy, pierwszą amerykańską flagę uszyła Betsy Ross w maju lub czerwcu 1776 roku na zlecenie Komitetu Kongresu. Nieco później, 14 czerwca 1777 roku, Drugi Kongres Kontynentalny przyjął rezolucję o fladze, która głosiła: Postanawia się, że na fladze Stanów Zjednoczonych będzie trzynaście pasów, na przemian czerwonych i białych, a unię symbolizować będzie trzynaście gwiazd, białych na niebieskim polu, reprezentujących nową konstelację. Opisując nową flagę, Kongres napisał: biel oznacza czystość i niewinność; czerwień – niezłomność i męstwo; błękit – czujność, wytrwałość i sprawiedliwość.
Kim byli autorzy Deklaracji?
Tomasz Jefferson, trzeci prezydent Stanów Zjednoczonych, był historykiem, filozofem, właścicielem plantacji i założycielem Uniwersytetu w Wirginii. Biografowie Jeffersona zgodnie twierdzą, że był kiepskim mówcą. Ton jego głosu z powodu defektu gardła i strun głosowych był suchy i nieprzyjemny. Jefferson unikał więc publicznych wystąpień i wolał pisać. Natomiast teksty, które pisał, były znakomite.
Benjamin Franklin malował obrazy, prowadził działalność publicystyczną, zajmował się filozofią i dokonał wielu odkryć naukowych. To on wymyślił zabezpieczenie przed wyładowaniami elektrycznymi poprzez uziemienie czyli piorunochron. Wymyślił też fotel bujany i okulary dwuogniskowe oraz jako pierwszy pisał o potrzebie stosowania czasu letniego. Obecnie jego podobizna znajduje się na banknocie studolarowym. Jest jedną z trzech osób, których podobizna widnieje na amerykańskich dolarach, choć nigdy nie były amerykańskimi prezydentami.
John Adams był politologiem, dyplomatą i politykiem, prezydentem USA i ojcem prezydenta Johna Quincy'ego Adamsa. Będąc deputowanym do Kongresu przebywał w Filadelfii i utrzymywał korespondencję z żoną, ktora w jednym z listów pisała, iż ma nadzieję, że w tekście deklaracji Niepodległości zapewni się prawa kobietom. Jej mąż – dość dowcipnie – odpisał jej, że w praktyce mężczyźni są poddanymi kobiet: Panami jesteśmy tylko z nazwy i (...) mam nadzieję, że generał Washington i inni nasi dzielni bohaterowie będą walczyć o swoje prawa. Uznanie praw politycznych kobiet zapewniło dopiero wejście w życie 19. poprawki do Konstytucji (1920 rok), w 144 lata po uchwaleniu Deklaracji.
Pierwsze publiczne obchody Dnia Niepodległości miały miejsce w Białym Domu w 1804 roku. Warto też wspomnieć, że Konstytucja amerykańska stała się wzorem dla naszej polskiej Konstytucji uchwalonej 3 maja 1791 roku.
I na koniec ciekawostka - kiedy zbliżała się pięćdziesiąta rocznica podpisania Deklaracji Niepodległości, pojawiły się pomysły, aby doprowadzić do spotkania dwóch prezydentów: Adamsa i Jeffersona, którzy byli jedynymi prezydentami-sygnatariuszami Deklaracji. Niestety, ich stan zdrowia, nie pozwolił na to spotkanie. Zrządzeniem losu, obaj zmarli tego samego dnia - 4 lipca 1826 roku - dokładnie w pięćdziesiątą rocznicę podpisania Deklaracji Niepodległości.
Iwona Sikorska - Szczupak
Dodaj komentarz
• Ale Jefferson byl takze wlascicielem niewolnikow na swojej plantacji !!!! Ta informacje jakos historycy pomijaja...
Sunday, July 3, 2011 | Staly czytelnik
• I dobrze tak powinno zostac, co ma niepodleglosc kraju do czarnych niewolnikow
Monday, July 4, 2011 | Robert P.
• Artykul Pani Iwony, jak zawsze, SWIETNIE napisany.
Monday, July 4, 2011 | A.M.
