Minęło zaledwie kilka dni od napisania przeze mnie artykułu pt. „Do braci chicagowian”, w którym poruszyłem sprawę konfliktu między Ludwikiem Dornem, a Jarosławem Kaczyńskim - gdy ruszyła istna lawina wypowiedzi L. Dorna o prawdziwym obliczu prezesa PiS i całej tej partii. A któż lepiej może znać te oblicza niż osoba, która ramię w ramię z prezesem, budowała tę partię od samego jej początku, była współautorem jej rozwoju, sukcesów i porażek A więc siłą rzeczy Ludwik Dorn musi znać jej wszystkie problemy - nie z medialnych bajdurzeń - ale z własnych, codziennych doświadczeń i obserwacji.
Ostatnio L. Dorn zdecydował się ujawnić te problemy obszernie i szczerze. A nie ma co ukrywać, że w przypadku jego osobowości - przedstawia te problemy w miarę obiektywnie i analitycznie. Oczywiście natychmiast odezwały się PiSki, że jest to nikczemna zemsta za publiczną wypowiedź nadprezesa o niskiej moralności byłego podprezesa, w kwestii jego dziecioróbstwa i wynikających z tego tytułu zobowiązań finansowych.
Mimo, że każdy rozsądny Polak już dawno posiadł znaczną wiedzę o PiS i jej prezesie - choćby z powierzchownej analizy okresu ich rządów i późniejszych działań jako opozycji - to informacje systematycznie przekazywane mediom przez L. Dorna mogą usztywnić, a nawet na sztorc postawić owłosienie.
Wynika z nich jednoznacznie, że głęboka paranoja pustoszy głowę prezesa i chyba metodą kropelkową przenosi się na mózgi jego poddanych. Według Dorna - zarząd PiS przybrał postać haremu, w którym sułtan-Kaczyński toleruje tylko ślepo posłusznych mu eunuchów. Powstałe z tego otumanienie odbiło się na całym PiS wyjałowieniem ideologii, rozsądku, logiki w działaniach, moralności, a nawet kulturalnych zachowań, obowiązujących członków partii buńczucznie ogłaszających pewność ponownego objęcia władzy nad polskim narodem. A już przynajmniej obowiązujących posłów, którym te mandaty pwierzył polski naród.
Tego już nie można zaliczyć do błędów spowodowanych nadmierną euforią z wygranych wyborów w roku 2005 i późniejszą frustracją z przegranej po zaledwie dwóch latach. To jest dowód szaleńczych założeń programowych i personalnych zależności narzuconych tej partii przez jej jednoosobowe przywódctwo.
To jednocześnie dogłębny upadek mitu o politycznej przenikliwości i genialnialności koncepcji polityczno-społecznyczno-ekonomicznych naczelnika, w tym i jego naczelnych haseł o oczyszczeniu państwa polskiego z wszelkich brudów i klik.
Okazało się, że najbardziej bezczelną i brutalną w swoich działaniach, a więc szkodzącą Polsce kliką, stała się partia która w swoich działaniach całkowicie przeczy swojej nazwie: Prawo i Sprawiedliwość. Objawia się to nie tylko marazmem w wewnętrznych sprawach tej aprtu, ale co gorsza - w działaniach publicznych, polegająych na negowaniu wszystkiego co zamierza dla dobra Polski zrobić prawowity rząd - na negowaniu nieuzasadnionym rzeczowymi argumentami, ale dla bezmyślnie przyjętej zasady negowania w ogóle.
Jeszcze niektórym z Polaków wydaje się, że to co myśli, wykrzykuje i robi prezes Jarosław Kaczyński, a za nim cała jego pokorna świta - jest tylko śmieszne... Ale zdecydowana większość uznaje to za żenująco smutne.
A już chyba zupełnie ponuro może stać się po tym, co zapowiada Ludwik Dorn: że jeśli w ciągu miesiąca PiS nie przyjmie jego planu zmian w tej partii, to znajdzie się ona w bardzo poważnym kłopocie. A można być prawie pewnym, że ma w zanadrzu coś o większym znaczeniu, niż to co dotychczas ujawnił. Bo chyba nie było zaskoczenia po wcześniejszym stwierdzeniu L. Dorna, iż system i metody, którymi rządzi się PiS, grożą tej partii serią porażek w kolejnych wyborach: do Parlamentu Europejskiego i samorządów krajowych, a potem w wyborach prezydenckich i parlamentarnych. O tym Polacy są już przekonani bez Dornowych podpowiedzi.
Cała ta seria medialnych spowiedzi Ludwika Dorna kusi jednak dziennikarzy o postawienie konkretnej diagnozy choroby, która z całą pewnością toczy PiS. Ale moim zdaniem, na razie może to być tylko diagnoza wstępna. A co się okaże w rzeczywistości i jakie będą skutki tej choroby - objawi samo życie: czy da się ją pokonać, czy w jej efekcie nastąpii agonia PiS, czego im serdecznie życzę.
Pozostaje mieć nadzieję, że prawda o PiS i jego szefie ujawniana przez L. Dorna - nawet jeśli jest niepełna - dotrze wreszcie do świadomości naszych braci chicagowian. I odpowiedzą sobie na pytanie: Ludwik Dorn to nikczemnik czy uczciwy człowiek?..
Bruno Kruszelnicki
Dodaj komentarz
• Struktura organizacyjna PiSu przypomina strukturę organizacyjną mafii. Mamy Ojca Chrzestnego - Jarosława i kilkunastu pomniejszych bosów - Gosiewskiego, Ziobrę itp.
I jak w każdej takiej organizaji utrzymanie władzy jest możliwe tylko dzięki silnej ręce Ojca Chrzestnego. W rzeczywistej mafii - każdy oponent od razu wącha kwiatki od spodu - w soczystej ziemi lub poznaje świat podwodny.
Dorn w jakiś sposób podpadł bosowi - i ten stara się przenieść go do innego świata. Co prawda nasz Bos latał kiedyś po Sejmie z małym pistolecikiem, ale raczej go nie użyje w dosłownym sensie. Dlatego też pojawił się wątek moralnej strony Dorna (alimenty i sprawy osobiste). Urażony Dorn zaczął atakować Bosa i jego PiS.
Ale należy przypomnieć, że Dorn był zawsze murem za PiSem, można powiedzieć betonem partyjnym. Był jednym z mafiozów PiSu.
Dlatego dzisiejsza postawa Dorna wcale nie świadczy o jego poczciwości. Odgryza się on jak jego Saba.
Dla mnie Dorn to taki sam nikczemnik, jak Kaczyński. Jest tylko mała różnica pomiędzy nimi. Dorn już przegrał, Kaczyński przegra za chwilę.
Dorn będzie porządnym człowiekiem, jeżeli się przyzna, że wstąpienie do PiSu i popieranie Kaczyńskiego było jego największym błędem - będzie to jakiś akt skruchy.
Wednesday, October 8, 2008 | west
