W Polsce kampania wyborcza w toku, więc trwa sezon na debaty. Co prawda PiS nie bierze udziału w debatach organizowanych przez TVN24, ale strata to niewielka. Obrażone na świat, rzeczywistość oraz na Monikę Olejnik ugrupowanie Jarosława Kaczyńskiego poza bredzeniami o białej fladze nie powiedziało jeszcze nic odkrywczego. Żadną stratą nie był brak PiS w debacie o służbie zdrowia, bowiem program tego ugrupowania w tej dziedzinie jest zbliżony do SLD. Zresztą programy wszystkich partii są podobne. Można powiedzieć, że Polacy w kraju świadomie wybrali sobie model państwowej, centralnie zarządzanej służby zdrowia. Poszczególne partie różnią się jedynie w szczegółach dotyczących roli sektora prywatnego, który wszyscy pragną maksymalnie ograniczyć. Rodacy w kraju nie mają więc co narzekać na kolejki do specjalisty, czy marną jakość usług, gdyż we wszystkich krajach, które wybrały socjalistyczny model służby zdrowia problemy są identyczne. Dlatego bogaci Polacy leczą się poza granicami kraju. Cała reszta z własnego wyboru leczy się w socjalistycznym syfie i ma pretensje do polityków, że długo czeka w kolejce do specjalisty, jednak skutecznie przegania każdego, kto chciałby nieco zreformować ten system, odchodząc od niewydolnej medycznej urawniłowki. Skoro więc Polacy w dziedzinie medycyny tak pokochali socjalizm, niech sobie nadal narzekają, a ja jako nie wierzący w to, że państwo może zrobić cokolwiek sensownego nie będę się tym zajmował.  

Prezydent Barack Obama wygłosił w czwartek przemówienie poświęcone planowi zmniejszenia bezrobocia. Biały Dom w poniedziałek prześle Kongresowi odpowiednią ustawę, zaś prezydent zagroził republikanom, że w przypadku braku współpracy zwróci się bezpośrednio do narodu, czyli pójdzie na skargę do wyborców.

 W poprzednim artykule oddałem swój głos na temat sytuacji w Polsce dotykając tematu, który powinien być potraktowany nieco szerzej. Uważam bowiem, że to system polskiej edukacji jest odpowiedzialny za większość naszych problemów i tylko jego reforma może dać nam realną szansę ich rozwiązania.

Zapewne Czytelnicy dziwą się, co to jest - Trasa SWS. Nowa arteria czy obwodnica w Warszawie? Nie, to niemożliwe: poza wybudowaną przez agendę rządową (Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad) trasą S8, w Warszawie od czasów prezydenta Pawła Piskorskiego nie powstała żadna nowa trasa obwodowa ani średnicowa. Dla obecnych władz miasta Most Północny to po prostu most wyborczy, który nie stanie się częścią żadnej arterii - na wschodzie będzie prowadził tylko do węzła Modlińska, a na zachodzie ugrzęźnie w uliczkach willowej dzielnicy Włochy. A jeszcze w 2006 r. planowano, że Most Północny wejdzie w skład nowej Obwodnicy Miejskiej. 

Choć do wyborów w Polsce pozostało już mniej niż 40 dni, kampania wyborcza przypomina podróż żołwia. Jest wyjątkowo nudna i niemrawa. Merytorycznej dyskusji w niej niewiele, prawie wcale, zaś wystąpienia polityków ograniczają się niemal wyłącznie do personalnych ataków. Postanowiłem więc sprawdzić, co w starym kraju chce zmienić opozycja. Zacząłem od długiego dokumentu programowego opracowanego przez Prawo i Sprawiedliwość. Przeświadczony o słuszności powiedzenia Billa Clintona „gospodarka głupcze” podarowałem sobie obietnice budowy raju na ziemi, zawarte we wstępie. W końcu budowa raju kosztuje spore pieniądze, a o finasowaniu budowy zadecyduje ekonomia. Bez sprawnej gospodarki zbudować można co najwyżej piekło. To zresztą politykom pod każdą szerokością geograficzną wychodzi znacznie lepiej, ale to inna sprawa.

Pierwszy września...  Dźwięk szkolnego dzwonka ogłaszającego rozpoczęcie pierwszej lekcji zawsze był odbierany z mieszanymi uczuciami.  Z radością - oznaczał przecież spotkanie z wszystkimi koleżankami i kolegami po długiej wakacyjnej przerwie; oznaczał niekończące się opowieści o letnich wyprawach i przygodach; oznaczał także koniec nudy, która w sierpniu zaczynała powoli doskwierać wielu dzieciakom.  Z żalem - bo oznajmiał koniec beztroski i laby; oznajmiał początek długiego wysiadywania nad książkami i zeszytami; zapowiadał czekające nas niezliczone klasówki, kartkówki i... wywoływanie do tablicy w najmniej oczekiwanych momentach!

Bez względu na nasze poglądy, ani na to z jakich powodów wyjechaliśmy z Polski, kiedy, ani na jak długo, wszyscy mamy swoje spostrzeżenia nie tylko na zastaną nową rzeczywistość, ale również zmienia się nasze spojrzenie na rzeczywistość, którą zostawiliśmy za sobą. Jak to mówią: punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Nasz nowy punkt siedzenia daje nam zupełnie nową perspektywę nie tylko na zastaną w nowym kraju i zostawioną w Polsce rzeczywistość, ale również na samych siebie jako jednostki i jako członków społeczeństwa. A jednak mimo, że nasza zewnętrzna perspektywa pozwala nam dostrzec w Polskiej rzeczywistości rzeczy od wewnątrz nie dostrzegalne, nasz głos i nasze zdanie nie jest w stanie wpłynąć na myślenie naszych rodaków mieszkających w Polsce.

W Polsce jak i w niektórych kręgach chicagowskiej Polonii panuje niczym nieuzasadnione przekonanie o jakiejś szczególnej roli polonijnej ubezpieczalni, będącej finansowym zapleczem zamierającego Kongresu Polonii Amerykańskiej. Między obu organizacjami istnieje fuzja personalna, więc tak naprawdę trudno odróżnić co jest Związkiem Narodowym Polskim, a co Kongresem Polonii Amerykańskiej.

Ponieważ w debatach nie wypada najlepiej. Wiemy to z historii. Jest nadal niski, zadziorny, mówi wolno, w przestrzeń, jak mętna wyrocznia, niby spokojnie, ale z czającą się agresją. Choć inteligentny i czujny, nigdy nie wykazywał się pozytywną wizją i poczuciem hunoru. A taki rys osobowościowy nasuwa przypuszczenie, że głównym wrogiem Kaczyńskiego są jego własne kompleksy.

Czy ktoś w Ameryce wyobraża sobie, aby Nancy Pelosi zaskarżyła do sądu Michele Bachmann za to, iż w jej wypowiedzi znalazły się nieścisłe fakty dotyczące osiągnięć administracji prezydenta Obamy? Jest to tak prawdopodobne jak szybkie wynalezienie przez naukowców maszyny do teleportacji, co spowoduje, że Star Trek przestanie być postacią z bajki. Taki pozew stałby się tematem dla wszystkich telewizyjnych komików. Zresztą sąd pewnie odmówiłby rozpatrywania takich duperel, czyli jak to się tutaj mówi; „wyrzucił sprawę”.